Küresel ilişkilerde hızlı bir değişim var. Eski ilişkiler çatırdıyor. Rusya-Avrupa’ güvenlik meselesi öne çıkarken ABD’nin NATO’ya olan bağlılığı da sarsılıyor gibi görünüyor. Bu nedenle Fransa’nın nükleer cephaneliği bir alternatif olarak gündeme geliyor.
Peki, ne kadar etkili olabilir? Almanya N-TV yazarlarından Kai Stoppel Fransa’nın nükler kapasitesini mercek altına alıyor:
Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik saldırganlığı ışığında, nükleer silahlarla caydırma politikası Avrupa’da yeniden odak noktası haline geldi.
Sorun şu ki: Almanya’nın kendi nükleer silahları yok. Şimdiye kadar, koruyucu güç olarak ABD’ye güvenebiliyordu; ancak Donald Trump döneminde bu durum giderek daha sorgulanır hale geliyor. Bu nedenle, dikkatler aniden alternatif olarak Fransız komşusuna yöneliyor.
Fransa, nispeten bağımsız bir nükleer güç olarak kabul ediliyor. Bu durum, örneğin, füze sistemleri ve savaş başlıkları konusunda büyük ölçüde ABD’ye bağımlı olan Birleşik Krallık ile tezat oluşturuyor.
Fransa, nükleer cephaneliğini “kesinlikle savunma amaçlı” olarak tanımlasa da, bir tehdit durumunda sınırlı bir ilk vuruş hakkını saklı tutuyor. Aynı zamanda Paris, ikinci vuruş kabiliyetiyle caydırıcılığa da güveniyor.
Fransız nükleer cephaneliğinin büyüklüğü
Stockholm Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü uzmanları, Fransa’nın aşağıdaki fırlatma sistemlerine dağıtılmış 290 nükleer savaş başlığına sahip olduğunu tahmin ediyor :
- Uçaklardan fırlatılabilen seyir füzeleri
- Nükleer denizaltılarda balistik füzeler
Fransa, nükleer seyir füzeleri taşıyabilen yaklaşık 50 uçaktan oluşan bir filoya sahip. Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un 2020’deki bir konuşmasında vurguladığı gibi, bu uçaklar tehlikeli durumlarda nükleer bir “uyarı atışı” yapma stratejisinin bir parçası .
Bu, saldırgana bir sınırı aştığını ve gerekirse Fransa’nın daha fazla nükleer saldırı gerçekleştirme kararlılığını göstermeyi amaçlıyor.
Nükleer denizaltılar, Fransa’nın nükleer kuvvetlerinin omurgasını oluşturur ve ikinci vuruş kabiliyetini sağlarlar. Bu, dört denizaltıdan en az birinin her zaman denizde, nükleer bir ilk saldırıdan nispeten güvenli bir konumda olduğu anlamına gelir. Bir kriz durumunda, bu tek denizaltı, Fransa’ya yönelik bir nükleer saldırı halinde yıkıcı bir nükleer silah salvosuyla karşılık verebilir; bu da herhangi bir saldırganın bakış açısından ölçülemez bir risktir.
Fransa’nın nükleer silahlı hava kuvvetleri, Fransa’nın kuzeydoğusundaki Saint-Dizier hava üssünde konuşlandırılmış 40 adet Rafale B F3 savaş uçağı ve “Charles de Gaulle” uçak gemisinde bulunan 10 adet Rafale M F3 uçağından oluşmaktadır.
Uzmanlara göre, uçak gemisinde konuşlandırılmış uçaklar kalıcı olarak nükleer silahlarla donatılmamıştır, ancak acil durumlarda hızla konuşlandırılmak üzere tasarlanmıştır.
Tüm uçaklar ASMPA nükleer seyir füzeleriyle donatılabilir. Bu füzeler, yaklaşık 300.000 ton TNT’lik (Hiroşima bombasının yaklaşık yirmi katı) tahmini patlayıcı güce sahip bir nükleer savaş başlığına sahiptir.
ASMPA seyir füzeleri 500 kilometreden fazla menzile sahip olacak şekilde tasarlanmıştır. Ayrıca, havadan yakıt ikmali sayesinde uçağın operasyonel menzili neredeyse sınırsızdır.
Balistik füzelere sahip nükleer denizaltılar
Fransa’nın nükleer denizaltı filosu Bretonya’da konuşlanmıştır. 1997’den beri hizmette olan Triomphant sınıfı denizaltılardan oluşmaktadır. Nükleer reaktörleri, denizde uzun süre çalışabilmelerini sağlar. Her denizaltı, su altından da fırlatılabilen 16 adede kadar M51 balistik füzesi taşıyabilir. Bu füzelerin her biri altı adede kadar nükleer savaş başlığı taşıyabilir.
İşte gerçek dünyada yaşanacak bir senaryo:
M51 füzeleri denizaltıdan fırlatılır ve uzaya gider. Orada, düşman savunmasını şaşırtmak için nükleer savaş başlıkları ve yanıltıcı hedefler bırakırlar. Balistik bir yörüngeyi takip eden savaş başlıkları daha sonra Dünya’ya geri düşer ve bağımsız olarak farklı hedefleri vurabilirler. Her bir savaş başlığının patlayıcı gücü yaklaşık 100.000 ton TNT’ye eşdeğerdir.
M51 füzelerinin menzili devlet sırrı; uzmanlar modele bağlı olarak 6.000 veya 9.000 kilometreden fazla olduğunu tahmin ediyor. Bu nedenle, Kuzey Atlantik’teki Fransız denizaltıları, Moskova’nın nükleer bir ilk saldırı başlatması durumunda Rusya’nın neredeyse her noktasına ulaşabilir.
Ve Fransa’nın nükleer silahları işlevsel: Savaş başlıkları, 1996’da Mururoa’da yapılan son nükleer testlerde başarıyla patlatıldı.
Modernizasyon tüm hızıyla devam ediyor
Macron hükümeti, Fransız hava ve deniz kuvvetlerinin nükleer silahlarla uzun vadeli modernizasyonunu ve güçlendirilmesini hızlandırıyor. Balistik füzelerin, daha yüksek isabet oranına sahip olduğu söylenen en yeni M51.3 versiyonuna yükseltilmesi planlanıyor. Mevcut denizaltıların yerini alacak dört yeni SNLE-3G sınıfı denizaltının 2035’ten itibaren hizmete girmesi planlanıyor.
SNLE 3G denizaltıları, seleflerine göre tespit edilmesi daha da zor olacak şekilde tasarlandı. Fransa ayrıca ASN4G adlı nükleer hipersonik bir silah üzerinde de çalışıyor. Bu silah, gizlilik teknolojisi ve artırılmış manevra kabiliyeti sayesinde düşman hava savunmalarına karşı daha iyi korunacak şekilde tasarlanmıştır.
ASN4G’nin 2035’ten itibaren mevcut seyir füzelerinin yerini alması amaçlanmaktadır. Nükleer kapasiteli uçak filosunun da yaklaşık bir düzine daha uçakla genişletilmesi planlanmaktadır. Mart 2025’te Macron, Fransa’nın doğusundaki Luxeuil’de ek bir nükleer havaalanı kurulacağını da duyurdu. En geç 2035’ten itibaren bu havaalanının, Fransa’nın yeni hipersonik nükleer füzeleri için ilk üs olarak hizmet vermesi amaçlanıyor.
/N-TV/
