Aziz Odabaşı tarafından yazılan yazılar

 Zulüm değişmedi; sadece dünyaya sunuluş biçimi değişti. Tarih yine aynı oyunu oynuyor: Dün yerin dibine sokulanlar, bugün iktidar koltuklarında; dün lanetlenen şiddet, bugün “düzen” diye sunuluyor. Halep’te yaşananlar bir istisna…

Bu ülkede bir halk uzun zamandır bekliyor. Bağırmadan, yakmadan, yıkmadan… Sadece barışı bekliyor. Silahların susmasını, kelimelerin çoğalmasını, acının yerini adaletin almasını bekliyor. Kürtler, bu ülkenin en uzun soluklu sabır hikâyesini…

 Aralık ayı kapıyı çalınca, takvimde küçük bir not düşeriz: “İnsan Hakları Haftası.” Sanki insanlık, yılda bir kez hatırlanacak bir misafir, birkaç satırla geçiştirilecek bir yükümlülükmüş gibi… Oysa hakikat öyle ağır,…

Bu toprakların kadim halkıyız. Zilan Deresi’nde boğazlanan çocukları unutmadık. Dersim’in mağaralarında gazla boğulan kadınları, Ağrı eteklerinde uçak bombardımanıyla yanan köyleri, Şeyh Said’in idam sehpasında sallanan cübbesini unutmadık. Unutmadık, çünkü bütün…

 Yeni sürecin tarihi sınavı Türkiye yeni bir dönemin eşiğinde. Yıllardır süren çatışmaların, ölümlerin, yıkımların ardından halkın yüreğinde tek bir dilek kaldı: Silahlar sussun, insanlar konuşsun. Bu ülke artık ağıtlarla değil,…

Dağların gölgesinde hâlâ yankılanan ezgiler var. Mezopotamya’nın kalbinde, acı ile umudun iç içe geçtiği bir kimlik yeniden şekilleniyor. Bir asırdır bastırılmış dillerin, yarım kalmış hayallerin, bölünmüş coğrafyaların ortasında hâlâ aynı…

Kardeşlik, insanın doğduğu ilk sıcaklıktır. Aynı evin duvarları arasında başlar; bazen gülüşlerle, bazen küçük kıskançlıklarla büyür. Fakat hayat hızlandıkça, bu bağ yavaş yavaş çözülüyor. Kardeşlik, artık çoğu evde bir anı…

New York’un gökdelenleri arasında, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda alkışlar yükseliyor. Kürsüde Ahmed al-Şara… Dün Nusra Cephesi’nin lideri “Şişli Colani”, bugün Suriye’nin cumhurbaşkanı. Dünya, bir teröristin takım elbisesine hayranlıkla bakıyor. Ama…

Bir tarih yazılmadı belki ama bir tarih susarak değişti bugün. 15 kadın ve 15 erkek PKK’li gerillanın silahlarını bırakmasıyla, kırk yıl boyunca acıyla, kanla, yorgunlukla örülmüş bir defterin son sayfası…

Türkiye’nin ve Kürt toplumunun koşulları dikkate alındığında, bu paradigmanın uygulanması ancak uzun vadeli demokratikleşme süreçleriyle mümkün olabilir. Yine de paradigmaya dair tartışmalar, Kürt meselesinin güvenlik çerçevesinden çıkarılıp demokratik siyaset zemininde…