Sibel Özbudun tarafından yazılan yazılar

 “Bir gerçeği görmezden gelebilirsiniz. Ama görmezden geldiğiniz gerçeğin sonuçlarını görmezden gelemezsiniz.”[1]  Trump yönetimi 5 Aralık 2025’de açıkladığı Ulusal Güvenlik Stratejisi belgesinde “ABD uzun yıllar boyu süren ihmalin ardından, Batı Yarıküre’deki…

 “İnsan doğru bildiğini, aksi ispat edilinceye kadar her zaman ve her yerde savunmalıdır.”[1] “Türk akademisi ve düşünce dünyası içerisinde İsmail Beşikçi’nin yerini nasıl değerlendiriyorsunuz?” diye soruyor, yurtdışında Beşikçi Hoca üzerine…

 “Vicdan kendimizin kendimize gösterdiği tepkidir. Kendine başkaldırıdır. Kendi sesimizi dinlemeyi başarabilmektir.”[2]   Taciz, özellikle de cinsel taciz, sanırım istisnasız, her kadının yaşamında en azından bir kez deneyimlediği bir olgu.  Çoğunlukla…

 “Efendilerimin, sahiplerimin, patronlarımın Dilini öğrendim. O kadar çok öldürdüler ki beni, Sesimi yükselttiğim için. Ama düştüğüm yerden kalkarım, Çünkü elini uzatanlar var bana, Çünkü artık yalnız değilim, Çünkü artık pek…

“Bağırın rica ederim. Bağırın, gürültüden kimse tedirgin olmaz. Herkesin zoru sessizlikten.”[2]   Öncelikle mesleğim icabı, son zamanlarda “moda” olan, popülarite kazanmış, güncel tartışmalara konu olan her kavramın ardına “… kültürü”…

  “Herkesin bir gideni vardır, İçinden bir türlü uğurlayamadığı.”[1]  Gabriel García Márquez, “Şiir, insan varoluşunun biricik somut kanıtıdır,”[2] derken ekler Elias Canetti: “Nazik konuları açıklamanın en iyi yolu şiire başvurmaktı. Şiirler…

 “Bir öykü var sakladığın Bir öykü var ardında duran Bırak onu uyansın.”[2] Wole Soyinka’nın, “Yazarların ve aydınların insanlığa karşı bir görevi vardır,” vurgusuna ekler Maksim Gorki: “Yazmak; vicdani sorumluluğun yüklendiği,…

“Ne mutlu eğri zamanda Doğru yerde durabilene.”[1]   4 Haziran 2025 günü Devrimci Gençlik Dernekleri (DGD) çevresinden bir genç, Yusuf Uçak kendini öldürdü… Aynı günün sabahı sosyal medyada dört-beş genç…

 “Gerçeği bastırmak isteyenler için kitaplar ve her türlü yazı terördür.”[1]   Engelli olmak kötüdür. İnsanı özendiği, “keşke”lendiği şeylerden alıkoyar. Örneğin ben, “edebiyat engelli”yim. Harfleri sökmeye başladığım 4-5 yaşlarından 20’lerimin başlarına…