Türkiye Çocuklara Yeniden Özgürlük Vakfı’nın (TÇYÖV) raporuna göre; cezaevlerinde 12-18 yaş arasında 5 bin çocuk var.
Cumhuriyet’in haberine göre; İzleme değerlendirme sorumlusu Elif Bekler, Gençlik Merkezi sorumlusu Büşra Çelik ve genel koordinatör Merve Merdane tarafından yazılan raporun sunumu, vakfın Kadıköy’deki merkezinde yapıldı.
Vakıf yönetim kurulu başkanı Selmin Cansu Demir, GEM’in 30 yıldır sürdürüldüğünü hatırlatarak “Programın işe yaradığını bilimsel bir çalışmayla da göstermek istedik. Devlet, modeli sahiplensin istiyoruz” dedi.
Program kapsamında 21 çocukla 27 pazar gününe yayılan 103 atölye yapıldı. Bu çalışmalar, bireysel vaka takibi, psikososyal destek, etkinlikler ve aile ile çevre odaklı faaliyetlerle desteklendi.
Dönem boyunca GEM’e katılan hiçbir çocuk, çocuk adalet sistemine dahil olmadı. Bu sonuç, GEM’in temel amacına ulaştığını açık biçimde gösteriyor.
Risk Alma Davranışları Anketi bulgularına göre çocukların yüzde 50’sinden fazlası 6 risk alma davranışı kategorisinde daha az sayıda risk alma davranışı göstermiş ve davranış sıklığını artırmamış.
Yüksek risk grubundaki çocukların yüzde 78’inin gösterdiği risk alma davranışlarında azalma eğilimi görülmüş.
En güçlü azalma eğilimi, yüksek riskli sosyal etkileşimler ve mala yönelik zarar verme kategorilerinde ölçülmüş.
Bulgular; çocukların sosyal destek algılarının güçlendiğini, yardım arama becerilerinin arttığını ve stresle baş etme kapasitelerinin geliştiğini göstermiş. Bu beceriler, çocuk adalet sistemine giriş riskini düşüren kritik koruyucu faktörler.
Odak grup görüşmeleri, çocukların GEM’i güvenli, destekleyici ve gelişim dostu bir alan olarak gördüklerini; iletişim, özgüven, sosyalleşme ve problem çözme becerilerinde belirgin gelişimyaşadıklarını ortaya koymuş
Vaka müdahalesi ve yönlendirme çalışmaları sonucunda, ebeveynlerde eğitim hakkı ihlallerine karşı başvuru yapma, muhataplara erişim ve çocuklarının haklarını savunma becerilerinde anlamlı bir güçlenme gözlenmiş.
İzleme ve değerlendirme bulguları, risk alma davranışlarının yaş, cinsiyet ve çevresel koşullar gibi değişkenlere duyarlı olarak dönemsel farklılıklar gösterebildiğini ortaya koymuş. Dijital alanlarda ve okul ortamına ilişkin bazı davranış kategorilerinde artış olarak gözlenen bu eğilimler, çocuklara yönelik kişiselleştirilmiş, ihtiyaç temelli ve toplumsal cinsiyete duyarlı müdahaleler geliştirilmesi gerektiğine işaret ediyor.
