”10 Ekim 2015 gününde Ankara Sıhhiye Meydanı’nda IŞİD eliyle bu topraklardaki en büyük toplu kitle katliamı gerçekleşti. 104 kişi hayatını kaybetti, yüzlerce kişi yaralandı.
Ankara Katliamı, Türkiye tarihindeki tüm kitle katliamları gibi, dönemsel devlet politikasına, amaçlarına bağlıdır. Bu amaç, 2013’te ilk tepe noktasını Gezi isyanında bulan kitle hareketinin HDP şahsında Fırat’ın doğusu ile batısının stratejik ittifakı ile 7 Haziran’da ikinci tepe noktasına ulaşması ve hemen yanıbaşımızda Rojava’da bu stratejik ittifakın güneş gibi doğması karşısında Türk burjuva egemenlerin bekasını garanti altına almaktı.
Sırasıyla; Amed, Suruç, Ankara katliamları geldi.
Gerçekleşseydi, katliamla engellenmeseydi, Türkiye tarihinin en büyük ‘Emek, Barış ve Demokrasi’ mitingi olacaktı. DİSK, KESK, TTB, TMMOB’un çağrısıyla bir araya gelen demokratik kitle örgütleri ile siyasi partiler Ankara’da “Savaşa inat barış hemen şimdi”, “Acil barış, acil demokrasi” diyeceklerdi.
Katliamla işte bu engellendi. Yükselen devrimci kitle hareketi kırıldı. Kürt halkı ile Türkiye’nin emekçilerinin mücadelesinin birleşmesi engellendi. Türk burjuvazisi işçilerin, emekçilerin, gençlerin, Kürtlerin kanı üzerine bekalarını yükseltti.
10 Ekim Ankara Katliamı’nın 10. yılında bu sefer barış üzerine siyasi oyunların kurulduğu bir süreç yaşıyoruz. ‘Barış mitingi’ olan 10 Ekim mitingine dönük katliam saldırısının arkasındaki gerçek suçlular bulunup yargılanmasını, gerçek failler açığa çıkartılmasını engelleyen iktidar, barış üzerinden Fırat’ın doğusu ile batısı arasındaki mesafeyi açarak ‘iç cephe’de bekasını güçlendirmeye, ‘Türk, Kürt, Arap ittifakı’ ile de bölgesel güç olmaya çalışıyor.
Emperyalist efendileri ile birlikte Türk burjuvazisinin bu oyununu bozmak için kaldığımız yerden, 10 Ekim 2015’te kırıldığımız yerden, ‘Emek, Barış, Demokrasi’ için paramparça edildiğimiz meydandan dirilmek, EMEK’i, BARIŞ’ı, DEMOKRASİ’yi biraraya getirerek yükselmek zorundayız.
Meydana serdiğimiz canlarımıza sözümüz budur.”
EZİLENLERİN SOSYALİST PARTİSİ
GENEL MERKEZİ
