Moskova’daki savunma analistleri Rus teknolojilerine göre modellenen veya doğrudan Rus teknolojilerinden türetilen İran sistemlerinin, İsrail hava saldırılarının ikinci gününde bile sürdürülebilir bir direnç sağlayamadığını kabul ettiği bildiriliyor…
İsrail’in İran topraklarının derinliklerine nüfuz ederek, asgari direnişle önemli hava savunma varlıklarını yok eden saldırılarının ardından, Rus askeri gözlemciler kendi sistemlerinin güvenilirliğini açıkça sorgulamaya başladılar.
Rusça askeri forumlara ve Kremlin yanlısı kanallarda paylaşılan resmi olmayan yorumlara göre, İsrail operasyonu, NATO gibi teknolojik olarak gelişmiş bir düşmandan gelen koordineli bir saldırıya Rusya’nın dayanma kapasitesine ilişkin mevcut şüpheleri artırdı.
Bir yorumcunun söylediği gibi, “Buradaki herkes, herhangi bir NATO ülkesi harekete geçmeye karar verirse Rusya’nın başına tam olarak bunun geleceğini anlıyor.”
Ukrayna, Rus savunmasını zayıflatmak için HIMARS fırlatıcıları, modifiye edilmiş insansız hava araçları ve eski nesil AGM-88 HARM anti-radyasyon füzeleri gibi maliyet etkin sistemlere güvenirken, İsrail’in İran’a yönelik saldırıları büyük ölçekli, gelişmiş seyir füzeleri ve çok katmanlı hava saldırı stratejilerini içeriyordu.
Ölçek ve karmaşıklıktaki bu farklılıklara rağmen, sonuçlar Rus ve İran hava savunma mimarisinde benzer zayıflıkları ortaya çıkardı; bunların çoğu paylaşılan tasarım prensiplerine ve eski platformlara dayanıyor.
Moskova’daki savunma analistlerinin, bazıları Rus teknolojilerine göre modellenen veya doğrudan Rus teknolojilerinden türetilen İran sistemlerinin, İsrail hava saldırılarının ikinci gününde bile sürdürülebilir bir direnç sağlayamadığını kabul ettiği bildiriliyor.
Rus savunma çevrelerinde dolaşan değerlendirmelerden biri şu şekilde: “Hava savunması tamamen etkisiz, çünkü gördüğümüz tek şey bu.”
Rus endişesi aynı zamanda sert verilerle de körükleniyor. Bağımsız izleme grubu Oryx’e göre Rusya, Şubat 2022’de Ukrayna’ya tam ölçekli işgali başladığından beri en az 335 hava savunma sistemi kaybetti. Bu kayıplar arasında 18 S-400 fırlatıcı, bir S-350, 30’dan fazla Pantsir-S1 ünitesi ve yaklaşık 60 Tor sistemi yer alıyor.
Rusya, S-400 gibi sistemlerin Batı uçaklarını ve füzelerini caydırmadaki etkinliğini defalarca dile getirse de, Ukrayna’daki muharebe deneyimi bunun aksini gösterdi. Ukrayna’nın HIMARS saldırılarının ve drone saldırılarının (bazıları nispeten düşük maliyetli platformlarla gerçekleştirildi) sürekli etkinliği, Rusya’nın tamamen katmanlı ve dayanıklı bir hava savunma ağı kurma iddiasına yönelik şüpheciliğin artmasına yol açtı.
Şimdi, İran’ın kendi Rus destekli savunmalarının İsrail saldırısı karşısında başarısız olmasıyla, Moskova’nın askeri kuruluşu hem doktrini hem de kabiliyeti yeniden değerlendirmek zorunda kalıyor. Gittikçe daha açık bir şekilde dile getirilen korku, NATO liderliğindeki bir operasyon durumunda, Rusya’nın stratejik füze varlıklarının ve yüksek değerli altyapısının birkaç saat içinde hedef alınıp yok edilebileceğidir.
İsrail’in bu harekâtı, Rusya’ya yönelik olmasa da, gelişmiş ve koordineli hava gücünün, birçoğu Rusya’nın kendi sistemleriyle doğrudan bağlantılı olan eski veya yetersiz entegre hava savunma sistemlerine karşı neler başarabileceğinin canlı bir göstergesi oldu.
İran üzerindeki hava savaşı bir sonraki aşamasına girerken, sonuçları Orta Doğu’nun çok ötesinde hissediliyor. Moskova için mesaj açık: Tahran’ın savunması bu kadar çabuk başarısız olursa, benzer zaaflar çok daha yakınlarda da var olabilir..
/Haber/Analiz: DefenceBlog.Com/
