🔴İran Kürtleri sınırını geçmeye hazırlanıyor. Ancak savaşa katılmak için şartlar koyuyorlar ve silah temin etmek için doğrudan Amerika Birleşik Devletleri ile görüşüyorlar. Kürtler Amerikan vaatlerine karşı temkinli davranıyor ve yarı yolda bırakılmaktan korkuyorlar…
Le Poit’ın Kürdistanı’ndaki özel muhabiri Boris Mabillard yazdı:
Aniden panik patlak verdi: Bir kadın saklanmak için koştu, genç bir adam patlamanın nereden geldiğini görmek için bir ara sokaktan fırladı ve barın müşterileri ellerinde şişelerle kaldırıma dökülerek yukarı baktılar, ancak gökyüzü boş kaldı. Bir füze mi? Bir insansız hava aracı mı? “Muhtemelen havaalanının yakınlarına yerleştirilmiş Amerikan Patriot füzeleri ,” diye açıkladı dükkan sahibi. İkinci bir patlama. Yakındaki bir otelin Nepalli çalışanı başını salladı: “Korkunç. Savaş bölgesinde kalmak istemiyorum.”
Irak Kürdistan’ının başkenti Erbil’in eski Hristiyan mahallesi Ankawa sakinleri, Amerikan askeri üssüne ev sahipliği yapan uluslararası havaalanının yakınlığı nedeniyle istemeden de olsa savaşın karmaşasının içinde buluyorlar kendilerini. Ancak Çarşamba gününden beri, zihinlerini ağır basan başka bir endişe daha var: Irak’ta sürgünde bulunan İranlı Kürt savaşçılar tarafından İran rejimine karşı başlatılacak olan kara harekatı. Irak Kürdistan sakinleri, misilleme olarak mollalar rejiminin füzeleri ve insansız hava araçlarıyla hedef alınmaktan korkuyorlar.
Karar verildi: Kürtler savaşa girecek! Irak’ta sürgünde bulunan beş ana İranlı Kürt siyasi partisi, 22 Şubat’tan beri siyasi-askeri bir koalisyon halinde birleşerek, İran rejimine karşı kara harekatı başlatmaları için Washington’un direktiflerini izlemeyi kabul etti. Koalisyonun sayısı 10.000’i geçmiyor.
Ancak şartları var: Amerika Birleşik Devletleri’nden silah talep ediyorlar. “Silah meselesini doğrudan Amerikalılarla görüşüyoruz, ancak en azından şimdilik İsraillilerle değil,” diye açıklıyor telefonla ulaşılan Kürdistan Özgürlük Partisi’nin (PAK, sürgündeki başlıca İran Kürt partilerinden biri) dış ilişkiler yetkililerinden biri. “Sadece Kalaşnikovlarımızla düzenli bir orduyla savaşamayız.”
Savaşın dördüncü gününden beri Amerikalılar ve İsrailliler, İran Kürt bölgesinde sınırın hemen ötesinde bulunan Devrim Muhafızları (Pasdaran) ve ordunun mevzilerini hedef alarak, Irak’ta sürgünde bulunan Kürt savaşçıların savaşa girmesi için zemin hazırlıyorlar. İran Kürdistan Demokrat Partisi’nden (PDKI) bir yetkili, “Bölgeyi temizlediler,” diye açıklıyor. “Devrim Muhafızları bazı mevzilerini terk etmek zorunda kaldı; İran’a girmek için neredeyse açık bir yolumuz var.”
İran’ın bu tehditlere cevabı hızlı oldu: PAK ve PDK-İ kamplarına insansız hava araçlarıyla saldırı düzenlenmediği bir gün bile geçmiyor. Koya’daki parti karargahında bulunan PDK-İ yetkilisi Armanj, “Az önce bir insansız hava aracı bize saldırdı” diyor. Neyse ki, can kaybı olmadı.
Ancak liderler, İran içinde gizli ağlar ve uyuyan hücreler halinde örgütlenmiş çok sayıda destekçiye ve sahada yardım etmeye hazır sempatizanlara sahip olmakla övünüyorlar. PAK komutanlarından Rebaz Şerif, “Irak’ta 1.000’den fazla savaşçımız eğitim görüyor ve İran’da en az on kat daha fazla savaşçımız var” diye açıklıyor. Tahran’ın komutasındaki 150.000 Devrim Muhafızı ile karşılaştırıldığında bu sayı okyanusta bir damla gibi kalıyor.
Trump ne istiyor?
Devrim Muhafızları’nın bombalamalarını ve İran rejiminin olası düşüşünü memnuniyetle karşılarken, Kürtler Amerikan vaatlerine karşı temkinli davranıyor ve yarı yolda bırakılmaktan korkuyorlar. Donald Trump, 2 Mart Pazartesi günü New York Post’ta yayınlanan bir röportajda kara müdahalesini dışlamadığını belirtti, ancak Kürtlerin kimsenin yapmak istemediği bir işi yapmasını, yani riskli bir kara harekatını başlatmasını istediğini açıkça söylemekten özenle kaçındı.
Hem Kürt hem de Fransız vatandaşı olan Armanj, ülke dışında büyüdükten sonra Erbil’e yerleşti. Jeopolitik ve tarihe tutkuyla bağlı olan Armanj, son gelişmeleri ihtiyatla takip ediyor. “İran Kürtlerinin savaşa gireceğinden ve sonunda hayatta kalmış bir rejime karşı yalnız kalacaklarından ve savaştan sonra onlara karşı döneceklerinden, onları hain ve iç düşman olarak etiketleyeceklerinden korkuyorum,” diye düşünüyor.
Peki ya Donald Trump, İran rejiminin kalıntılarıyla bir anlaşma yapmayı başarırsa, Kürtlerin ne gibi güvenlik garantileri olacak?
”Tarih bize Amerikalıların güvenilir olmadığını gösterdi. Özellikle de Donald Trump, Kongre tarafından savaşını sona erdirmeye zorlanabilir. Tekrar alay konusu olmak istemiyoruz.” diyor Armanj. O milliyetçilikle yoğrulmuş biri ve İran Kürtlerinin Tahran’ın kontrolünden kurtulmasını istiyor, ancak Suriye Kürtlerini hiç düşünmeden terk eden Donald Trump’ın samimiyetinden şüphe duyuyor.
“Bağımsızlık tüm Kürtlerin hayalidir,” diye hatırlatıyor. Bu hayalle doğuyoruz ve uygulanabilirliğine bakılmaksızın ömür boyu ona tutunuyoruz. Ancak bugün Kürtlerin net bir vizyonu var: Irak Kürdistan’ında gördüğümüz gibi her ülkede özerklik. Ama Amerikalılar tarafından aceleyle hazırlanmış ve dikte edilmiş riskli bir girişimin İran Kürtlerinin hedeflerine ulaşmasına yardımcı olabileceğine inanmıyorum. Irak Kürtleri de belirsizlik içinde yaşıyor. Füzeler ve insansız hava araçları sadece üzerlerinden uçmuyor; şehirlerine düşüyorlar…”
Erbil’de, Çarşamba akşamı uçaksavar savunması tarafından düşürülen insansız hava aracının enkazından bazı parçalar, iki gün önce bir füzenin düştüğü aynı mahallede, Aziz Petrus ve Pavlus Kilisesi’nin yanına düştü.
