* İnsanlar savaşa, koyunlar mezbahaya gider. Bu sırada gülüp eğlenmek mümkün mü? Çalışmakla zengin ve mutlu olmak mümkün olsaydı, tarla süren inekler milyarder ve bahtiyar olurdu…
Sosyal medyada yayınlandı. Kanada’nın Toronto kentinde İranlı muhalif sürgünlerle İsrail yurttaşları, ellerinde iki devletin bayrakları ile Netanyahu’nun İran’ı bombalamasını sevinç içinde, şarkılar söyleyerek, mutlu bir şekilde kutluyordu. Bu manzara vatan, yurtseverlik gibi sonradan üretilmiş kavramların sorgulanmasına neden oluyor hatta içeriğini boşaltıyor. Düşmanımın düşmanı otomatik olarak benim dostum mudur? Yurttaşı olduğum ülkeyi bombalayanlarla bu saldırıyı neşe içinde kutlayabilir miyim? Yanıtlar o kadar kolay değil. Yargılamadan önce ciddi bir şekilde sorgulayabilirsek bu konuları/bu manzarayı, belki anlayabiliriz Toronto’daki İranlıları. Tahran’daki faşist dinci rejim, sürgündeki insanları İsrail saldırganlarıyla birleştiriyor galiba. Kanada’daki İranlı muhaliflerin savaş yanlısı İsrail’den başka müttefikleri yok mu? Bir soru daha: Savaş insanları bu kadar mı mahvediyor?
* * *
Mümkün olsa Cuma günleri Müslüman, Cumartesi günleri Yahudi, Pazar günleri Hıristiyan olmak isterdim. İbadet gerekçesiyle tatil günleri. Geri kalan 4 günü de bu kutsal üç günü hazırlamakla geçirmeli.’’Tembellik Hakkı’’nı herhalde boş yere Sakallı Dede’nin damadı teorize edip kaleme almadı.
Nazilerin toplama kamplarının girişinde ‘’Arbeit Macht Frei’’ (Çalışmak özgür kılar) yazar. Çalışmadan milyonlar kazananların karşısında günde 15 saat çalışıp karnını ancak doyurabilenler varsa, çalışmak iyi bir şey olmasa gerek. Zaten hiç birimiz çalışmasak, hepimiz topluca izne çıksak yönetim de sistem de çöker. N’est-ce pas?
* * *
Fransız yaygın medyasının yıldız gazetecilerinden Jean-Pierre Elkabbach’ın (1937-2023) anılarını okuyorum bu ara: ‘’Les Rives de la Mémoire’’ (Hafızanın Kıyıları). Cezayir doğumlu Fransız yahudi gazeteci muhabirlik yıllarında uzun süre General De Gaulle’ün taşra gezilerini izleyip aktarmış. Bilmiyordum, De Gaulle’ün gözlerinde ciddi sorunlar varmış. Yani pek iyi göremezmiş. Bir gün bir köy ziyareti sırasında General bir koyun sürüsünün karşısında ‘’Merhaba çocuklar, nasılsınız?’’ demiş. Danışmanlarından biri hemen kolundan tutup Cumhurbaşkanını sola çekmiş:
– Generalim çocuklar sol tarafta, bu tarafta koyunlar var!
* * *
‘’Koyunların insanlara kıyasla bir avantajı var: Onları mezbahaya gönderirken yurtseverlikten ya da daha iyi bir dünya vaadinden söz etmeye gerek yok.’’
Jean Yanne (1933-2003) Fransız oyuncu, yazar, film yönetmeni
(SON/RD)
