🔴Amedspor, di nîveka serdema 2025-2026’an a Lîga 1’emîn de, lîgê wekî lîder bi encam kiribû. Ev serkeftin ne tenê encameke sporê bû; di heman demê de encama bawerî û têkoşîneke civakî bû. Bi destpêkirina nîvê duyem re, bi taybetî serkeftina li hemberî Çorumsporê, bala hemû derdorên futbolê kişand ser xwe û teqdîr kom kir. Lê mixabin, piştî vê pêvajoyê, Amedspor careke din bi astengiyên “derveyî qadê” re rû bi rû ma.
Pêvajoya neyînî di maça Erzurumsporê de dest pê kir. Di vê maçê de nijadperestiya aligirên Erzurumsporê li aliyekî, biryarên alîgir ên hakeman bûn sedema mağlubiyetê. Ev rewş di maça Sîwasê de gihîşt asteke metirsîdar; li wir ne tenê neheqiya sporê, lê helwesteke nijadperest û faşîzan li hemberî klûba Amedsporê hat nîşandan. Her çend serkeftinên li hemberî Adana Demirspor û Pendiksporê tîmê di rêzên jor de girtibe jî, wekheviya bi Sakaryasporê re bû sedema veqetîna rahêner Sinan Kaloğlu.
Di futbolê de her tim tê gotin ku “top gilover e”, lê gava biryarên hakeman bandoreke rasterast li encamê dikin, ev gotin wateya xwe winda dike. Piştî hatina rahêner Mesut Bakkal, di nava alîgirên Amedsporê de pêleke nû ya hêviyê çêbû. Lê mixabin, di maça yekem a di bin rêveberiya wî de, careke din “faktora hakem” derket pêş û rê li ber nîqaşên mezin vekir.
Di lîstika li hemberî Sarıyerê de, bi qerta zer a duyemîn ji lîstikê derxistina gogbazê xwedî tecrube Hasan Ali Kaldırım, ne tenê alîgirên Amedsporê, lê hemû aliyên futbolê di nava şaşwaziyê de hişt. Ji nîqaşê wêdetir, eşkerebûna şaştiya vê biryarê di raya giştî ya sporê de dengekî mezin veda.
Sportmeniya nimûne ya Hasan Ali: Tevî neheqiya mezin a ku lê hat kirin jî, Hasan Ali Kaldırım ne li hemberî hakem ne jî li hemberî reqîbê xwe tu tevgereke nexweş nîşan neda. Derketina wî ya ji qadê; nîşaneya herî berbiçav bû ku wî çanda bajarê ku temsîl dike û exlaqê sporê çiqasî di hundirê xwe de bi cih kiriye.
Berteka bi Wijdan a Kerem Öncel: Spîkerê TRT’yê Kerem Öncel ê ku maç pêşkêş dikir, di weşana zindî de ji ber ku tu wate nedabû biryarê, bertekeke mirovî nîşan da. Ev şaşwaziya dengekî bêalî û xwedî ezmûna salan, wek nîşaneyeke xurt hat şirovekirin ku ev biryar ne tenê şaşiyeke teknîkî ye, belkî qesteke ku ravekirina wê zehmet e dihewîne.
Bi Kurtebirî: Karakterê futbolvanekî di dema neheqiyê de diyar dibe. Hasan Ali Kaldırım, bi helwesta xwe ya esîl a li hemberî biryareke neheq, ne tenê xwedî li formaya xwe, lê xwedî li nirxên ku diparêze jî derket.
Heman hefteyê de, di maça Keçiörengücü û Erzurumsporê de skandaleke penaltiyê rû da ku 3 puan diyarî Erzurumsporê hatin kirin. Gava em van her du bûyeran tînin cem hev; wendabûna 2 puanên Amedsporê û qezenckirina neheq a 3 puanên Erzurumsporê, di encamê de 5 puan bi destê hakeman hatiye guhertin. Di pêşbirka şampiyoniyê de ku carinan golek tenê qederê diyar dike, guhertina 5 puanan derbeyeke mezin e li ruhê sporê.
Ev rewş ne tenê mijareke futbolê ye; di heman demê de birîneke kûr a edaleta civakî ye. Spor di eslê xwe de qada wekhevî û aştiyê ye. Di dîrokê de mînakên wisa gelek hene. Lê belê, nêzîkatiya îro ya li hemberî Amedsporê, ji exlaqê sporê dûr e û zirarê dide baweriya civakê ya bi edaletê.
Futbol tenê lîstikek nîn e, kaxizê azmûna dadwerî û biratiyê ye; dema bêedaletî tê de cih bigire, ne tenê tîmek, lê wijdan winda dikin.
Aliyekî din ê vê pêvajoyê ku civakê birîndar dike, daxuyaniyên rayedarên hin klûban e. Gotina rêveberê Sakaryasporê ya ku digot, “Heke Gaffar Okkan nebûya, serê we li ser laşê we nedibû,” mînaka herî zelal a zimanê nefretê ye. Ev cure gotin hewl didin ku civakê parçe bikin û şidetê gur bikin. Di qada sporê de bikaranîna navên wek Gaffar Okkan ji bo gefxwarinê, nîşana herî mezin a kîn û xerezê ye.
Di encamê de, çîroka Amedsporê îro ji sînorên qada kesk derbas bûye û veguheriye sembola berxwedana li dijî neheqî û cudakariyê. Tevî hemû zextên siyasî, êrîşên nijadperest û biryarên kêmzêde yên hakeman, vîna ku Amedspor nîşan dide, îsbat dike ku futbol ne tenê lîstikek e; di heman demê de qada parastina rûmet û nasnameyê ye.
Ji bo ku futbol bigihîje armanca xwe ya cîhanî û bibe pireke di navbera gelan de, divê ev xalên bingehîn bên bicîhkirin:
• Paqijiya Sporê: Divê saziyên biryardar û hakem, xwe ji bandora polîtîkayên qirêj rizgar bikin û li ser qadê edaleta mutleq peyda bikin.
• Wekheviya Şert û Mercan: Her tîmek, bêyî ku nasnameya wê bibe hinceta zextê, heq dike ku di bin şertên wekhev û mirovî de pêşbaziyê bike.
• Peyama Aştiyê: Heya ku nijadperestî ji nav qadan neyê rakirin, serkeftinên sporê dê her tim di bin gumanan de bimînin.
Amedspor, bi lîstikvan, heyeta teknîkî û mîlyonan alîgirên xwe ve, bi tenê bersivekê dide van hemû polîtîkayan: Li ser qadê bi serketinê bersivdayîn. Heta ku edalet di nav her çar xetên qadê de neyê peyda kirin, têkoşîna ji bo sporê dê her wekî têkoşîna ji bo demokrasiyê berdewam bike.
Mordem Zel
