Selim Temo tarafından yazılan yazılar

Ev bû salek ku li Nûpelê quncik dinivîsînim. Di nav vê salê de min li Zanîngeha Teknîk a Dortmundê dest bi kar kir; mehê carekê li Zanîngeha Rojava ya li…

Bir traktör var. Mavi. Mavinin üstünde beyaz çizgiler, ortasında Ford 3600 yazıyor. Çamurlukları beyaz olabilir. Ford sözcüğünü anlayamıyorum. 3600 nedir, bilmiyorum. Yepyeni, tekerleklerinde ip gibi pütürler duruyor, mis gibi kokuyor.…

2019 sonbaharında, Munzur Akademi’nin misafirlerinden biri olarak hafızası ile var olan Dêsim’e hafızayı anlatmak üzere gittiğimde, Seyîd Riza Meydanı’nı gören odamdan şehre uzun uzun baktım, sonra bir arkadaşımı kahve içmeye…

Başlığın ilhamını Coşkun Ertepınar’dan aldım. Bir kitabının adı muhteşemdir: Şiir Dünyasındaki Yerim Üzerine. Kapağında kendisinin üç fotoğrafı var! Ertepınar, kendisiyle ilgili çıkmış her şeyi toplayıp kitap yapmış. Sadece yazılar değil,…

Thomas Bernhard, Der Atem (Soluk) adlı anlatısında diğer anlatıları gibi kendinden bahseder. Yoğun bakım birimindedir. Yaşama ümidi kalmayanları aşırı ışıklı bir bölmeye doğru götürüp bırakırlar. Sıra küçük Thomas’a gelir. Ama…

15 Ağustos 2011,  Queen Street 2,  Northgate House, Exeter-UK Değerli üstadım, Epey gecikmiş bir mektup bu, sanırım yirmi yıl kadar. Kasım 1991’di. Malatya’ya gitmiştim, 19 yaşında bir gençtim. İnönü çarşısının…

1983, köyümden çıkıp ortaokul okumak için gittiğim Batman’da, bir duvarın önünde. Duvarda büyük bir afiş var. Fazla renkli değil; benzerleri gibi dört ucundan biri ikisi rüzgârda sallanmıyor ve köşelerinden çekilip…

“Nouvelle”yeka Albert Camusyî heye bi navê La pierre qui pousse (Kevirê ku mezin dibe). Michael Issacharoff şîroveyekê nivîsiye li ser, di sala 1975an de, dibêje; çîroka metnê ku bi dîtina…