Sibel Özbudun tarafından yazılan yazılar

 “Bir öykü var sakladığın Bir öykü var ardında duran Bırak onu uyansın.”[2] Wole Soyinka’nın, “Yazarların ve aydınların insanlığa karşı bir görevi vardır,” vurgusuna ekler Maksim Gorki: “Yazmak; vicdani sorumluluğun yüklendiği,…

“Ne mutlu eğri zamanda Doğru yerde durabilene.”[1]   4 Haziran 2025 günü Devrimci Gençlik Dernekleri (DGD) çevresinden bir genç, Yusuf Uçak kendini öldürdü… Aynı günün sabahı sosyal medyada dört-beş genç…

 “Gerçeği bastırmak isteyenler için kitaplar ve her türlü yazı terördür.”[1]   Engelli olmak kötüdür. İnsanı özendiği, “keşke”lendiği şeylerden alıkoyar. Örneğin ben, “edebiyat engelli”yim. Harfleri sökmeye başladığım 4-5 yaşlarından 20’lerimin başlarına…

“Kimseye sayın demeyin, bana hiç demeyin.”[1]  O, kimilerine inat, “sayın” olarak anılmayı, kendisine böyle hitap edilmesini reddeden “kara koyun”lardandı; önderliği çok farklıydı. David J. Schwartz’ın, “Lidere tapmayın,” dediklerinden değildi; Ben…

Hükümet yetkilileri, bakanlık görevlileri, mimarlar, müteahhitler kafa kafaya verip düşünmüşler sanki: “Devrimci tutsakları nasıl teslim alır, kişiliksizleştirir, giderek sessizce ölüme mahkûm ederiz?” diye. Sonra hep birlikte o loş, kuytu, güneşsiz,…

“Kurtuluş, bütün kurtarıcılardan kurtulmak demektir;  en üstün, en yüksek insanın güçlükle soluduğu özgürlük budur.  Dayanabilir misin?”[1] “Ben lideriniz Elon Musk Beynimin üstünde bir maga kasketi Hergün acılarınıza acı katacağım Halkın…

“TARANTA-BABU yaşamak ne güzel şey… YAŞAMAK… Ne acayip iştir ki bu ne menem gidiştir ki TARANTA-BABU bugün / “bu inanılmayacak kadar güzel” bu anlatılamayacak kadar sevinçli şey: böyle zor/ bu…

 “Artık kadınları evin içinde ömür boyu mecburen mahsur ve mahpus kalma zamanı geçmiştir. Şimdi artık o eski adet ve gelenekleri ve utangaçlıkları kendimizden atarak kendi gerçek insani görevimize sarılmalıyız, ruhumuzun…

  “Tanrı kadınların çalışmasını isteseydi iki cinsiyeti yaratmazdı”[2] İlkin kim kullandı, neden ve nerede, hangi bağlamda kullandı, bilmiyorum, ama (yaptığım taramalarda doyurucu bir tanımına denk düşmesem de) “çifte sömürü”, kapitalizm koşullarında…

“Faşizm ölümün methiyesini yapıyor, hayatın en inanılmaz kıvılcımını, zekâyı, aklı sevmiyor. Faşizm ümidi mahvediyor. Bize, ‘Herkes olduğu yerde ebediyen kalacak’ diyor. Daha adil, daha güzel bir insan hayatına karşı duyduğumuz…