Temel Demirer tarafından yazılan yazılar

 “Seni seviyorum…  dünyanın en taze sözü bu.”[2]  “Sevginin sihri”nden[3] söz edilebilir mi?  Antoine de Saint-Exupéry’nin, “Sevmek, birbirine bakmak değildir aslında. Birlikte aynı yöne bakabilmektir” ya da Victor Hugo’nun, “Sevilmek ne…

“- Geçmiş günleri mi özlüyorsun? – Hayır, o günleri değil, yalnızca o günlerde hayalini kurduğum yaşamı özlüyorum…”[1]   “Üç şey birlikte doğdu: İnsan, özgürlük ve ışık,” der ve ekler Anatole…

“Gerçek bir söz söylemek, dünyayı dönüştürmektir.”[1]   “Gerçek sözü söylemek” eyleminin yazar için “olmazsa olmaz” ollduğundan şüphe duymuyorum. “Yollar kesilmiş alanlar sarılmış/ Tel örgüler çevirmiş yöreni/ Fırıl fırıl alıcı kuşlar…

“Yaşamak; Teslim olmadan, Boyun eğmeden, El etek öpmeden yaşamaktır.”[1]   Özgürlüğün ve umudun örgütlü (TKP) komünist şairiydi; 61 yıllık yaşamının 12 yılını hapiste, 12 yılını sürgünde göğüslemişti. ‘Otobiyografi’sinde, “1902’de doğdum…

“İnsanlara şunu söylüyoruz: Yalancıların maskelerini kaldırın, körlerin gözlerini açın!”[2]   Sürdürülemez kapitalist çılgınlık şahsında, “Cehennem boşalmış, şeytanların hepsi burada!”[3] betimlenmesindeki bir hâl-i pür melal ile yüzleşiyoruz. Kimilerinin “küreselleşme” diye büyük…

“Sanatın bugünkü görevi, düzene kaos getirmektir.”[2]   “İnsanı sanatçı yapan şey yalnızlıktır,”[3] türünden saptamaları ciddiye almayıp; “Sanatın gücünü bildiğimiz içindir ki, sorumluluğumuz büyük” diyen Anna Seghers gibi düşünenlerdenim… “Sanat daha önce…

“İnsanların çektikleri acılardır asıl paylaşılması gereken.”[1]   Cahit Külebi’nin, “Ağladığım senin içindir/ Güldüğüm senin için/ Öpüp başıma koyduğum/ Ekmek gibisin,” dizeleriyle müsemma 15-16 Haziran Başkaldırısı, hepimize “Veritas vos liberabit/ Gerçek…