Temel Demirer tarafından yazılan yazılar

“Sinema da mimarlık gibi ideolojiktir.”[1] Yaşar Kemal, “Bugün dünyalar yıkılıyor, doğa yok ediliyor ve insanları birer obur canavar hâline getiren bir doyumsuzlar toplumu, bir tüketim dünyası yaratılıyor. Hiçbir çağda kötülük böylesine…

  “Yoksulluk sorun falan değildir. Hayattır yoksulluk. Zengin olmanın bir yolu varsa, yoksul olmanın binlerce yolu vardır.”[1]   Kölelerin sırtladığı Romalı köle sahiplerinin, “Efendiler başkalarının ayaklarıyla yürür” deyişi, yoksulluğa ilişkin kilit…

“ve sen uçurumların ve karların üstünden götür götür beni güneşe”[1]   “İnsanın bütün faaliyetleri politiktir ve tiyatro da bu faaliyetlerden biridir. Tiyatroyu politikadan ayırmaya çalışanlar bizi yanıltmaya çalışmaktadırlar ve bu…

“Kutsal denen şey, insanın kendi çaresizliğini süslediği bir yalandır.”[1]   “Tarihimizi kendimiz yapıyoruz ama her şeyden önce, sıkı sıkıya belirlenmiş öncüller ve şartlar içinde yaşıyoruz. Bunlar arasında en sonunda belirleyici…

“Yaşadığımız dünyanın durumunu görmeyenin o dünya üzerine yazacak hemen hiçbir şeyi yoktur.”[1] Son zamanlarda yazmak eylemi ile sözün gücü “tartışılır”(?) oldu! Orhan Kemal, Yaşar Kemal, Fakir Baykurt vb. yazarların “iyi…

”Adaletsiz bir dünya ile yüzleşmenin tek yolu ona başkaldırmaktır.”[2] Yerkürede ve coğrafyamızda kapitalist zorbalığa karşı itiraz kültürü ve eyleminin tarihin sahnesine çıkışıdır 1968. Var olan kapitalist kültürel kodları, zorbalığı sorgulayan…

  “yarın ne olur bilirim ben bahar gelir, otlar büyür ölüm de yapraklanır bir dağ bulur uzun uzun bakarım bir çam ağacı gölgesi güzel kokular veren bir damla güneş görünce…

“Eğer itilmezse hiçbir diktatör düşmez.”[1]   Georg Wilhelm Friedrich Hegel’in, “Köle Efendi Diyalektiği’nde Efendi Köle’yi öldürmez. Çünkü Efendi ‘bağımsız bir özbilinç’ olmayı Köle’nin ‘bağımlı bir özbilinç’ olarak var olmasına borçludur,”[2]…

“Ve her sessizliğin anlatılmaz bir sesin işareti olduğunu kime anlatabilirdim.”[1] “Göç”/ ve “göçmenlik”in XXI. yüzyılın başat sonuçları bulunan sarsıcı bir gerçeklik olduğundan defalarca bahsettim; şimdi de bunun “bizim”le/ coğrafyamızla ilintisini…

“Biz yazarlar doktor değiliz,  hastaların çektiği acıyız.”[1] Yazmak yaşamaktır; yaşama dokunmayan yazın, bir tomar kâğıt israfıdır.[2] Durup dururken yazamaz insan. Yazmak için bir derdinin, tarafının olması gerek. Başka türlüsü olmuyor,…