Temel Demirer tarafından yazılan yazılar

“Bizim tercihimiz savaş ve barış arasında değil, haysiyetli veya haksız bir yaşam arasında.”[1]   Herkes kendinde eksik olanı arar; tıpkı ezilenlerin eşitlik, kardeşlik ve barışı aradığı gibi… Bu elbette sınıflı-sömürücü…

 “İnsan bazı şeyleri unutabilir, hayat bu, bazı şeyleri de hatırlar.”[2]    Kanımca, “Serius est quam cogitas/ Vakit sandığından da geç” diye betimlenmesi gereken bir eşikteyiz; “Cennete giden yol cehennemden başlar,”…

“Bir dilin kaderi bir halkın kaderi ile aynıdır.”[1]   Birleşmiş Milletler (BM) Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO), 17 Kasım 1999’da 21 Şubat’ı ‘Uluslararası Anadili Günü’ ilan etmekle; dilin önemini…

 “Her seçiş bir vazgeçiştir.”[1]   Kapitalizmin şeyleştirdiği siyaset tarafından devreye sokulan yabancılaşma bu kez de “seçim” yaygaralarıyla topluma mal edilirken; Jean Baudrillard’ın, “Herkesin her şeyden haberdar olup, hiçbir şey yapmadığı, her…

 “Yoksulların düşünmesini önleyen şey başkalarının disiplinidir, zenginleri önleyense kendilerininki.”[1]   Eduardo Galeano’nun, “Görevliler, görevini yapmaz. Politikacılar, konuşur ama hiçbir şey söylemezler. Seçmenler, oy kullanır ama seçemezler. Bilgilendirme medyası bilgilendirmez. Okullar…

 “Gerçeğin düşmanı tabular ve inançlardır.”[1]   Pierre Boulez’in, “Benim için merak hayattır. Merak etmiyorsan tabutunun içindesin,” saptamasına değer veren birisi olarak, “tabuları” tartışmadan aklın özgürleştirilebileceğine inanmayanlardanım! Hem de Diyanet İşleri…

 “Uğrunda yaşama mücadelesi vereceğim hiçbir şeyim kalmadıktan sonra bilgi, bilim, felsefe neye yarar? Onursuz bir hayatın ne anlamı olur.”[1]   i) Yaşamı, insan(lık)ın karşılıklı sorumluluk duygusu/ dayanışmasının biçimlendirmesi için, devrim(ciler)…

“Neyin var senin? Korkuyor gibisin!”[1]   Kapitalizmin korku olduğu ve sürüleştirdiği yığınları da korku imparatorluğuna köle ettiği bir “sır” değil. Dogmalarla beslenen korku, ağır bir yüktür; “küçük” ölüm, ya da…